کتاب آرمان شهر در بستر تاریخ و نقد اثر میگل ابنسور | ترجمه حسن پورنیک

توضیحات

در زمانی که معناشناسی‌های تَبَه‌شهری (دیستوپیایی) چنان فراگیر شده‌اند، پروژه‌هایی که نوید آینده‌های درخشان می‌دادند شکست خورده‌اند، و گویی در جهان جهت‌گیری‌های سیاسی و اقتصادی و فرهنگی بی‌سمت‌و‌سو شده‌اند، و بسیاری هم می‌گویند جهانِ بی‌قطب‌نما چه بهتر!، اندیشیدن به آرمان‌شهر دشوار می‌شود، چه رسد به طرح‌افکندن پروژه‌های آرمان‌شهری در مدرنیتۀ متأخر. اکنون خواندن اثری دربارۀ آرمان‌شهر هم باید به اندازه‌ای نوآورانه، گیرا و نویدبخش باشد که به خواندنش بیارزد و هم بازاندیشی‌هایی دربارۀ پروژه‌های جمعی آرمان‌شهری برانگیزاند. کتاب پیش رو چنین ویژگی‌هایی را دارد. ابنسور نه تنها می‌کوشد آرمان‌شهر را برای جهان سدۀ بیست‌و‌یکی‌مان به‌گونه‌ای نویدبخش بازسازی کند، بلکه صورت‌بندی‌های نوآورانۀ نظری و مفهومی را برای اندیشه‌ورزی ژرف‌تر و کندوکاوهایی بیشتر برای بدیل‌های مناسب در اختیارمان می‌گذارد.